ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Μαρτυρία σοκ Σύρου που έγινε "δωρητής" έναντι αμοιβής στην Κύπρο
Τον προσέγγισε πρόσωπο στη Λεμεσό και του πρότεινε να γίνει δότης έναντι 22 χιλιάδων λιρών - Η μεταμόσχευση έγινε, αλλά τελικά του έδωσαν μόνο 9.500 λίρες.
Όσα συνέβαιναν αλλού και παρέπεμπαν στη φρικτή εμπορία ανθρώπινων οργάνων, φαίνεται πως δεν είναι πια τόσο μακριά. Η συγκλονιστική μαρτυρία που καταθέτει σήμερα στον "Π" ο Αχμέτ (ψευδώνυμο), με συγκεκριμένα στοιχεία και αποδείξεις, προκαλεί δέος για όσα είναι πιθανόν να συμβαίνουν και σ' αυτόν ακόμα τον τόπο μας. Με λίγα λόγια, ο εξαθλιωμένος αλλοδαπός που βρέθηκε στην Κύπρο, αναγκάστηκε να πωλήσει τον νεφρό του σε Κύπριο για να εξασφαλίσει ένα ποσό χρημάτων που θα διευκόλυνε τη ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του.
Η ιστορία...
Αυτό που σήμερα αποκαλύπτουμε είναι μια μαρτυρία, μια υπόθεση στην οποία ένας άνθρωπος δηλώνει πως πούλησε τον νεφρό του στην Κύπρο έναντι αμοιβής. Και συγκεκριμένα για 22.000 λίρες. Πρόκειται για Σύρο, κουρδικής καταγωγής, αιτητή πολιτικού ασύλου. Ο Αχμέτ ήρθε στην Κύπρο πριν από πέντε χρόνια, ζούσε και εργαζόταν, ενώ αρκετά συχνά επισκεπτόταν φίλους του στη Λεμεσό. Εκεί πήγαινε και σε χώρο όπου παίζουν μπίνγκο (τόμπολα). Στο χώρο αυτό προσεγγίστηκε από Ελληνοκύπριο. Μετά από μερικές τυχαίες... συναντήσεις στην τόμπολα, ήρθε η πρόταση προς τον αλλοδαπό: Ο Ε/Κ μεσήλικας, ο οποίος κατά τον Αχμέτ λειτουργεί ως μεσάζων, τον ρώτησε αν ήθελε να πουλήσει τον νεφρό του. Ο Αχμέτ αρχικά αρνήθηκε αφού ούτως ή άλλως δεν ήξερε τι σημαίνει "νεφρός", όπως δηλώνει. Αργότερα ωστόσο, μετά από μερικές μέρες, αποφάσισε να πουλήσει τον νεφρό του και ενημέρωσε τον Ελληνοκύπριο, ο οποίος όμως του είπε πως δεν χρειάζεται πλέον τον νεφρό. Όταν αργότερα ο Αχμέτ ξαναπήγε στον ίδιο χώρο στη Λεμεσό για να παίξει τόμπολα συναντήθηκε και πάλι με τον Ελληνοκύπριο, ο οποίος επανέφερε την αρχική πρότασή του. Είπε στον Σύρο πως αν θέλει ακόμη να πουλήσει τον νεφρό του, υπάρχει ασθενής που προσφέρει 22.000 λίρες, με αποτέλεσμα ο Σύρος να αποδεχτεί. Διευθετήθηκαν ιατρικές εξετάσεις για τον Αχμέτ, οι οποίες έγιναν περί τα τέλη Μαΐου 2007 σε δημόσιο νοσοκομείο, σε ιδιωτικό αιματολογικό εργαστήριο καθώς και σε ιδιωτική πολυκλινική (τα αντίγραφα των εξετάσεων τα κατέχουμε). Στις 11 Οκτωβρίου 2007 έγινε η μεταμόσχευση επιτυχώς στο Παρασκευαΐδειο Χειρουργικό και Μεταμοσχευτικό Κέντρο. Αντίγραφο της βεβαίωσης για τη μεταμόσχευση δημοσιεύεται.

Τα λεφτά
Ο Αχμέτ υποστηρίζει ότι ξεγελάστηκε από τον λήπτη, ο οποίος σύμφωνα με τον ίδιο του υποσχέθηκε 22.000 λίρες αλλά στο τέλος του έδωσε μόνο 9.500 λίρες. Μάλιστα σύμφωνα με τον δότη, το ποσό των 8.000 λιρών τού δόθηκε μέσω του τότε εργοδότητη του. Η συναλλαγή, όπως ο ίδιος δηλώνει, έγινε μέσω τραπεζικών επιταγών από τον λήπτη του νεφρού προς τον εργοδότη τού Αχμέτ, ο οποίος εξαργύρωσε τις επιταγές και έδωσε τα μετρητά στον Αχμέτ. Εκδόθηκαν δύο επιταγές ύψους 4.000 λιρών έκαστη, η μία στο όνομα του εργοδότη και η άλλη στο όνομα του υιού του εργοδότη. Η εξαργύρωση των επιταγών έγινε στη Λεμεσό σε υποκατάστημα γνωστής κυπριακής τράπεζας, της οποίας τη διεύθυνση κατέχουμε. Με την πάροδο μερικών μηνών, ο Αχμέτ απαίτησε το υπόλοιπο του ποσού που του είχαν υποσχεθεί, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια δικηγόρου. Επισκέφθηκε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό (το όνομα του οποίου και πάλι κατέχουμε και το επιβεβαιώσαμε), το οποίο και διευθέτησε να λάβει ο Αχμέτ από τον λήπτη του νεφρού ποσό ύψους 1.500 λιρών. Το ποσό αυτό δόθηκε στον Αχμέτ ως αποζημίωση για τα μεροκάματα 6 μηνών, αφού ο Σύρος δεν μπορούσε να εργαστεί μετά την εγχείρηση για την αφαίρεση του νεφρού του. Έκτοτε ο Αχμέτ αδυνατεί να ασκήσει το βαρύ επάγγελμα που έκανε προηγουμένως, ενώ αντιμετωπίζει και προβλήματα υγείας, ως αποτέλεσμα της μεταμόσχευσης. Δεν έχει όμως κανένα στήριγμα και καμία υποστήριξη ακόμα και για τα πλέον αναγκαία: την ιατρική παρακολούθησή του.
Ποιος είναι το θύμα;
Ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης σε αυτές τις περιπτώσεις; Μήπως και οι δυο; Μήπως και οι δύο τελικά μετατρέπονται εκ των πραγμάτων και εκ των καταστάσεων σε θύματα; Ο μεν χρειάζεται επειγόντως μόσχευμα... αλλιώς θα πεθάνει. Ο άλλος ήδη πεθαίνει, αργοπεθαίνει στην καθημερινότητα προσπαθώντας για μια καλύτερη ζωή, να ανασάνει και μαζί η οικογένειά του. Θέμα βιοηθικής αλλά συνάμα και ζήτημα που λαμβάνει χώρα σχεδόν καθημερινά, κρυμμένο και καλά θαμμένο πίσω από τον πόνο, το θυμό και την αγανάκτηση. Συστατικά ωστόσο που δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον προς εκκόλαψη της εκμετάλλευσης, του εύκολου κέρδους, του μαύρου χρήματος που ελκύει ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης, οι οποίοι συνεργαζόμενοι δημιουργούν κύκλωμα που τελικά εκμεταλλεύεται και τον δότη αλλά και τον λήπτη. Τα συστατικά ύπαρξης αυτού του περιβάλλοντος υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες. Η δεξαμενή των υποψήφιων δοτών συνήθως περιλαμβάνει άτομα με σοβαρές οικονομικές ανάγκες, άτομα με αδυναμίες στο τζόγο καθώς και αλλοδαπούς εργάτες και αιτητές πολιτικού ασύλου. Από την άλλη πλευρά είναι οι ασθενείς που αναζητούν επειγόντως μόσχευμα και οι οποίοι μπροστά στο μακάβριο δίλημμα "να ζήσω ή να πεθάνω" επιλέγουν φυσικά το δεύτερο χωρίς βεβαίως να διστάζουν να πληρώσουν αδρά για συμβατό όργανο έστω και αν η πράξη αυτή είναι παράνομη. Όσον αφορά το κύκλωμα, αυτό αποτελείται από μεσάζοντες, των οποίων η επαγγελματική κατηγορία και η κοινωνική τάξης ποικίλλει.
Επιτροπή Βιοηθικής
Απαγορεύεται το οικονομικό όφελος
Επικοινωνήσαμε με την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής Κύπρου για να μας ενημερώσει περί του νομικού πλαισίου αναφορικά με τις μεταμοσχεύσεις και τις οικονομικές δοσοληψίες που μπορεί να δημιουργούνται. Ξεκαθαρίζεται πως τα όσα μας είπε η πρόεδρος της Επιτροπής Ρένα Βραχίμη Πετρίδου αφορούν τη νομοθεσία της Κύπρου και όχι σχόλια επί της συγκεκριμένης περίπτωσης. Όπως μας ανέφερε η κ. Πετρίδου από το 1987 η Κύπρος έχει θέσει σε ισχύ το νόμο "περί αφαιρέσεων και μεταμοσχεύσεων βιολογικών ουσιών ανθρώπινης προελεύσεως" Νόμος 97/87, ο οποίος απαγορεύει ρητά την "οικονομική ανταλλαγή". Συγκεκριμένα στο άρθρο 17 παράγραφος 2, καθορίζει μια τέτοια πράξη ως ποινικό αδίκημα το οποίο υπόκειται σε φυλάκιση. Παράλληλα όμως η Κυπριακή Δημοκρατία το 2001 επικύρωσε διά νόμου τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, η οποία και πάλι απαγορεύει ρητά το οικονομικό όφελος / κέρδος. Το άρθρο 21 υπό τον τίτλο "Απαγόρευση οικονομικού κέρδους" αναφέρει: "Το ανθρώπινο σώμα και τα μέρη του, ως τέτοια δεν αποφέρουν οικονομικό κέρδος" (financial benefit). Μια αντίθετη πράξη συνιστά ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε χρόνων ή/και πρόστιμο μέχρι 10.000 λίρες. Σε ερώτησή μας αν είναι και πάλι παράνομη η περίπτωση κατά την οποία ο λήπτης προσφέρει στον δότη ως ένδειξη εκτίμησης κάποιο χρηματικό ποσό, η απάντηση ήταν πως ο νόμος είναι ξεκάθαρος ως προς το "οικονομικό όφελος".
Τι λέει το Παρασκευαΐδειο;
"Παρουσιάστηκαν ως καρδιακοί φίλοι"
Επικοινωνήσαμε με τον γιατρό Γιώργο Κυριακίδη, ο οποίος έκανε τη μεταμόσχευση. Μας επιβεβαίωσε την υπόθεση λέγοντάς μας συγκεκριμένα: "Γνωρίζω αυτή την υπόθεση. Αυτοί παρουσιάστηκαν ως αδερφικοί φίλοι και μας έπεισαν ότι είναι αδερφικοί φίλοι. Στο τέλος, όπως φαίνεται, είχαν συμφωνία, τσακώθηκαν και άρχισαν να έρχονται κοντά μας... Εμένα με έπεισαν ότι δεν υπάρχει οικονομικό θέμα στη μέση, ότι είναι αγαπημένοι φίλοι, σαν αδερφοί. Αφού έγινε η μεταμόσχευση μου είπαν πως δεν τα βρίσκουν". Πρόσθεσε πως "εγώ δεν έχω καμιά ανάμειξη στη δοσοληψία τους ή οποιοδήποτε όφελος για μένα ή για το μεταμοσχευτικό κέντρο. Είναι δουλειά δική τους. Είναι αυτό που καταδικάζουμε, την αγοραπωλησία οργάνων". Ρωτήσαμε πώς έπεισαν οι δύο ότι είναι αδερφικοί φίλοι... "είπε (ο Αχμέτ) ότι δούλευε στον αδερφό τού λήπτη για πολλά χρόνια και ότι τον αγαπά και θέλει να του δώσει τον νεφρό του και τέτοια πράγματα. Ασφαλώς μας γέλασε". Ρωτήσαμε επίσης τον κ. Κυριακίδη ως μεταμοσχευτικό κέντρο "με ποια μέσα επιβεβαιώνετε πως δεν διεξάγεται εμπορία οργάνων" και μας απάντησε πως "κατά 99% των περιπτώσεων είναι συγγενείς είτε εξ αίματος είτε εξ αγχιστείας. Μερικές φορές έχουμε μερικούς Κυπρίους που φαίνεται πως όντως είναι μια ζωή φίλοι, γείτονες, μεγάλωσαν μαζί κτλ. Αυτό επιτρέπεται. Αν όμως κάνουν μια συμφωνία μεταξύ τους τότε κακώς". Ο κ. Κυριακίδης κατέληξε πως στην εμπορία οργάνων τη μερίδα του λέοντος την παίρνει "αυτός που κάνει τη δουλειά, ο μεσάζων", και τελικά ο άλλος πάει και φυλακή.
http://www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=827640&-V=articles