ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Επέλεξα σαν πρώτο θέμα στο μπλόκ μου το κυπριακό πρόβλημα καθώς στα σχολεία δεν μαθαίνουμε την ιστορία της Κύπρου και ούτε ποτε είναι εντός ύλης η εισβολή των Τούρκων το 1974.Είναι αδιανόητο να μην μαθαίνουμε τι συνέβη πριν λίγες δεκαετίες σε ενα νησί στο οποίο κατοικούν Έλληνες σε ποσοστό ανω του 80%.
Εδώ θα αναδημοσιέυσω κείμενα της αριστεράς για την Κύπρο και δηλώσεις των ηγετών της.
Ας δούμε τι έλεγε το κοινό πόρισμα ΕΑΡ-ΚΚΕ το 1989 για το κυπριακό.
Η ομάδα εργασίας, που συγκροτήθηκε από το ΚΚΕ και την ΕΑΡ μετά από τη συνάντηση Κύρκου - Φλωράκη, σκοπό είχε να διερευνήσει τις δυνατότητες προγραμματικών συγκλίσεων ανάμεσα στα δύο κόμματα.Έτσι μιλάμε για κείμενο του Φλωράκη και του Κύρκου δυο εκ των κορυφαίων ηγετών της Ελληνικής αριστεράς τον 20ο αιώνα.
Γράφει λοιπόν το κοινό πόρισμα:"Το Κυπριακό μας αφορά άμεσα, καθώς η μεγάλη πλειοψηφία του Κυπριακού λαού είναι Έλληνες, και η κατοχή τμήματος του ανεξάρτητου Κυπριακού Κράτους αποτελεί σαφή εκδήλωση της Τουρκικής επεκτατικότητας. Η Ελλάδα πρέπει να συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις για μια Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, χωρίς ξένους στρατούς, όπου θα μπορούν να συμβιώσουν αρμονικά και οι δύο κοινότητες στο πλαίσιο μιας ομοσπονδίας με κατοχύρωση των «τριών ελευθεριών» (εγκατάστασης, διακίνησης, περιουσίας). Αποφασιστικό βήμα για σταθερή λύση του Κυπριακού θα αποτελέσει η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων.""
Έτσι παρατηρούμε πως η ΕΑΡ και το ΚΚΕ δεν είχαν κανένα πρόβλημα να δηλώσουν πως σε αυτο το νησί η πλειοψηφία αποτελείται απο Έλληνες.Το επισημαίνω καθως στις μέρες μας υπάρχει μια τάση να σε χαρακτηρίσουν ακομη και ...φασίστα αν πεις το αυτονόητο πως το νησί αυτο αποτελείται απο 'Ελληνες και Τούρκους.
Ο Ηλίας Ηλιού ηγέτης της ΕΔΑ υποστήριξε τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59) και τόνισε πως οι Έλληνες της κύπρου διεξήγαν αντιιμπεριαλιστικό αγώνα εναντίον των Άγγλων.Επισης μίλησε για «ατιμωτική Ανταλκίδειον ειρήνην με κατάληξη ένα πολυπλοκότατον και διαβολικόν σύστημα σε βάρος της Κύπρου» όταν υπογράφονταν οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου και είπε πως "Η Κύπρος δεν κατέστη ούτε δημοκρατία ούτε ανεξάρτητος. Αι συμφωνίαι αποτελούν πράγματι μιαν πρωτοφανή ήττα της Ελλάδος."
Το ΑΚΕΛ (Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου) απο το 1949 έκανε φανερό πως ηταν υπέρ της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα αφου σε ανακοίνωσή του τον Σεπτέμβρη του 1949 αναγγέλλει την πρόθεσή του να συγκεντρώσει υπογραφές υπέρ της ένωσης.
Η Εθναρχία υπό την καθοδήγηση του Μακαρίου Γ', νεαρού τότε Μητροπολίτη Κιτίου και μετέπειτα πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, υιοθετεί αυτή την ιδέα και αναγγέλλει ότι θα ανελάμβανε η ίδια τη διοργάνωση του όλου εγχειρήματος. Το ΑΚΕΛ τότε, χάριν της ενότητας, ακυρώνει τα δικά του σχέδια και καλεί τα μέλη και τους οπαδούς του να ψηφίσουν υπέρ της ένωσης στο ενωτικό δημοψήφισμα της Εθναρχίας Κύπρου.
Συγκεντρώθηκαν 215.108 υπογραφές επί συνόλου 224.757 ατόμων που είχαν δικαίωμα ψήφου. Το εκπληκτικό αυτό ποσοστό αντιπροσώπευε το 95,7% του εκλογικού σώματος. Ας σημειωθεί ότι υπέρ της ένωσης υπέγραψαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι.
Ποια ήταν όμως η άποψη του Ζαχαριάδη για το Κύπριακο;Ο Ζαχαριάδης υπήρξε ιστορικός ηγέτης του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Ο Γ.Γ. του ΚΚΕ είπε σε δύο απεσταλμένους του ΑΚΕΛ, το Γενικό Γραμματέα Φιφή Ιωάννου και τον Ανδρέα Ζιαρτίδη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Φιφή Ιωάννου το Σεπτέμβριο του 1976, τα ακόλουθα:«Η γραμμή συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στην Κύπρο είναι μια μορφή ‘‘λιμπεραλισμού’’ (φιλελευθερισμού), εμείς εδώ θα είμαστε έτσι ή αλλιώς σε δύο μήνες στην Αθήνα. Έτσι, εσείς εκεί στην Κύπρο δεν μπορεί να μιλάτε πια για ενδιάμεσα στάδια αυτοκυβερνήσεως, με τελικό στόχο την Ένωση. Η Ένωση με την Ελλάδα πρέπει να γίνει ο άμεσος στόχος σας».Το Μάρτη του 1949 το ΑΚΕΛ κάμνει αυτοκριτική και δημόσια δηλώνει πως η γραμμή της αυτοκυβέρνησης που ακολούθησε ήταν λαθεμένη. Τον Αύγουστο του 1949 το συνέδριο του ΑΚΕΛ υιοθετεί τη θέση του Ζαχαριάδη για «ένωση και μόνον ένωση».
Ακομα και η 17Ν υποστήριξε ανοιχτά την ''ελληνική κύπρο'' όπως δείχνουν πάρα πολλές προκηρύξεις της.Ενδεικτικά να παραθέσω ορισμένα αποσπασματα...
"Το Κυπριακό όμως δεν είναι μόνο ένα απ' τα μεγαλύτερα εγκλήματα των τελευταίων χρόνων. Αποτελεί συνάμα σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων, κόλαφο για όλο το λεγόμενο ελεύθερο κόσμο, για τη Δυτική κοινότητα. Ρίχνει άπλετο αποκαλυπτικό φως στην ισχύ και αξία των λεγόμενων αρχών του, τόσο του Διεθνούς Δικαίου όσο και των περίφημων ανθρώπινων δικαιωμάτων. "
"«Κύπριοι αδελφοί, Στώμεν καλώς. Ουδείς ας ορρωδήσει. Ουδείς ας προδώσει τας αρχάς και τας πεποιθήσεις του. Είμεθα Έλληνες και μετά Ελλήνων επιθυμούμεν να ζήσωμεν. Υπό τους ιερούς αυτούς θόλους ας δώσωμεν σήμερον τον άγιον όρκον: θα παραμείνωμεν πιστοί έως θανάτου εις το εθνικό μας αίτημα. Άνευ υποχωρήσεων. Άνευ παραχωρήσεων. Άνευ συναλλαγών, θα περιφρονήσουμε την βίαν και την τυραννίαν. Με θάρρος θα υψώσωμεν το εθνικόν παράστημα μας υπεράνω των μικρών και εφήμερων κωλυμμάτων, εν και μόνον επιδιώκοντες, εις εν και μόνον αποβλέποντες τέρμα: την Ένωσιν και μόνον την Ένωσιν...». Μπροστά στο νέο έγκλημα των ΗΠΑ και της ΕΟΚ ενάντια στον ελληνισμό, που συνιστά η λύση διχοτόμησης-συνομοσπονδίας, χωρίς την προηγούμενη πλήρη αποχώρηση των τούρκικων στρατευμάτων και την επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους, λύση που θα προσπαθήσει να επιβάλει ο Μπους με το ταξίδι του, ο κάθε Έλληνας πολίτης θέτει στη Δύση, την τόσο άτεγκτη απέναντι στους παραβάτες της νομιμότητας και την τόσο πιστή στις αρχές, την ηθική, τα δικαιώματα, τα εξής ερωτήματα: Βάσει ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κώδικα, ποιων δικαιωμάτων των εθνοτήτων, η διασκορπισμένη σ' όλο το νησί τούρκικη μειονότητα 18% θεμελιώνει το δικαίωμα στην απόσχιση και διχοτόμηση, ενώ η αμιγής κουρδική μειονότητα 25% των 12 εκατομμυρίων Κούρδων, εκ των οποίων 5 εκατομμύρια συμπαγής πληθυσμός στο Τούρκικο Κουρδιστάν, δεν θεμελιώνει δικαίωμα στην απόσχιση και τη δημιουργία αυτόνομου Κουρδικού κράτους, όπως άλλωστε πρόβλεπε η συνθήκη των Σεβρών. Βάσει ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κανόνα, ποιου δικαιώματος των εθνοτήτων, τα νησιά που βρίσκονται στον Ειρηνικό η στον Ατλαντικό, χιλιάδες μίλια μακριά από τις μητροπόλεις, με ελάχιστες μειονότητες λευκών αποίκων, όπως τα νησιά της Μικρονησίας ή η Χαβάη είναι αμερικάνικα; τα νησιά της Μελανη-σίας ή τα Φόκλαντ είναι αγγλικά; η Νέα Καληδονία ή τα νησιά της Πολυνησίας και η Ταϊτή γαλλικά; και δεν είναι δίκαιο η Κύπρος, με 82% ελληνικό πληθυσμό επί χιλιάδες χρόνια, να είναι ελληνική!!! "
Όπως δείχνουν τα παραπάνω η αριστερά είναι αυτη που έθεσε ιστορικά το ζήτημα στην σωστή του βάση και μίλησε για την αυτοδιάθεση του Ελληνικού κυπριακού λαού μέσω της Ένωσης με την Ελλάδα.Για τους Έλληνες στο νησί της αφροδίτης μίλησε και ο Ηλίας Ηλιού και ο Ζαχαριάδης,και το ΑΚΕΛ,και ο Κύρκος και ο Φλωράκης ακομα και η 17Ν η οποία μονο εθνικιστική οργάνωση δεν ηταν!'Ετσι γιατί ειναι εθνικιστικό στις μέρες μας να μιλούμε για την Κύπρο μήπως επειδη κατοικούν 'Ελληνες;Όπως διαμαρτυρόμαστε σωστα για τους Παλαιστίνιους ή τους Κούρδους και τους υποστηρίζουμε στα αιτηματά τους για αυτοδιάθεση το ίδιο πρέπει να κάνουμε και για τους Έλληνες αυτού του μαρτυρικού νησιού.
Θα κλείσω αυτήν την δημοσίευση με την θέση του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ για το κυπριακό πρόβλημα.Στην «Αυγή» του Απριλίου του 1955, την επίσημη εφημερίδα της ΕΔΑ βλέπουμε, δυο βδομάδες ύστερα από την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ (φ. 17-4-1955), την ακόλουθη είδηση: «Ο ποιητής Ναζίμ Χικμέτ υπέρ της Ενώσεως της Κύπρου. Η μόνη τουρκική φωνή. Μήνυμά του προς τους Τούρκους της νήσου».
«Στις φωνές των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου υπέρ του δικαιώματος της αυτοδιαθέσεως της Κύπρου και της Ενώσεώς της με την Ελλάδα, ήρθε να προστεθή χθες και η φωνή - η μόνη μέχρι στιγμής από τουρκικής πλευράς - του μεγάλου Τούρκου ποιητού Ναζίμ Χικμέτ. Ο Χικμέτ απηύθυνε μήνυμα στους Τούρκους της Κύπρου, στο οποίο τονίζει ότι η Κύπρος ήταν πάντοτε ελληνική. Δεν υπάρχει, γράφει, κανένα ζήτημα για την ελληνικότητα της νήσου. Η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι Έλληνες και δίκαια αγωνίζονται για την Ένωσιν της νήσου με την Ελλάδα. Απευθυνόμενος ειδικώτερα στην τουρκική μειονότητα της Κύπρου, ο Τούρκος ποιητής τονίζει ότι πρέπει να συνεργασθή με τους Έλληνες Κυπρίους για την απαλλαγή της νήσου από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό. Μόνο, γράφει, όταν η νήσος απαλλαγή από τους Άγγλους ιμπεριαλιστάς, οι Τούρκοι κάτοικοί της θα μπορέσουν να ζήσουν πραγματικά ελεύθεροι. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με την ενότητα του Κυπριακού λαού, με τη συνεργασία από Τούρκους και Έλληνες Κυπρίους στην πάλη εναντίον του ξένου δυνάστου. Εκείνοι, καταλήγει, που προσπαθούν να στρέψουν τους Τούρκους εναντίον των Ελλήνων, μόνον το συμφέρον του ξένου κατακτητή εξυπηρετούν».Τα λόγια αυτά δεν τα έγραψε κανένας Ελλαδίτης σοβινιστής, ούτε κάποιος κύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Ούτε ανήκουν σε κανέναν ελληνικό προπαγανδιστικό μηχανισμό της εποχής εκείνης. Τα πιο πάνω λόγια ανήκουν στον ΤΟΥΡΚΟ ποιητή ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ.