5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ

Posted: 23 Απριλίου 2009 by ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ in
0


Πέρασαν 5 χρόνια απο το δημοψήφισμα για το Σχεδιο Αναν το οποίο καταψήφισαν οι Ελληνοκύπριοι και το υπερψήφισαν οι Τουρκοκύπριοι.Ένα σχέδιο στο οποίο έγιναν δεκτές όλες οι ενστάσεις και οι τροποποιήσεις της τουρκοκυπριακής πλευράς στις διαπραγματεύσεις στη Λουκέρνη νομιμοποιώντας τον Αττίλα και την συνεχιζόμενη Τουρκικη κατοχή.

Το σχέδιο Ανάν ήθελε να δημιουργήσει ένα κράτος-έκτρωμα με δύο συστατικά κράτη που θα είχαν δική τους νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία, και ένα κεντρικό, και ξεχωριστές υπηκοότητες, σημαίες και εθνικούς ύμνους.Θα δημιουργούνταν δύο κοινοβουλευτικά σώματα, το ένα με ποσοστά 75-25% και το άλλο με ποσοστά 50-50%. Επίσης ένα 6μελές υπουργικό συμβούλιο (4-2) που για να πάρει αποφάσεις θα έπρεπε τουλάχιστον ο ένας τουρκοκύπριος να συμφωνούσε με τους 4 ελληνοκυπρίους. Την επίβλεψη της λειτουργίας του συντάγματος θα την είχε 9μελές ανώτατο δικαστήριο που η σύνθεσή του θα ήταν 3 ελληνοκύπριοι, 3 τουρκοκύπριοι και 3 ξένοι και θα επιδίκαζε διαφορές μεταξύ των συστατικών κρατών ή μεταξύ των συστατικών και του κεντρικού κράτους σχετικά με την εγκυρότητα των νόμων και την ερμηνεία των συνταγματικών διατάξεων. Ακόμα, θα αποφάσιζε για τυχόν διαφορές που μπορεί να προκύψουν στο εδαφικό. Η κεντρική τράπεζα θα διοικούνταν από τριμελές συμβούλιο όπου το ένα μέλος μπορούσε να μην ήταν κύπριος.Ο στρατός κατοχής παρέμενε στο νησί και θα μειωνόταν σταδιακά μέχρι να έφτανε στα επίπεδα της συμφωνίας της Ζυρίχης (950 έλληνες στρατιώτες, 650 τούρκοι). Το κυπριακό «κράτος» δεν θα διέθετε δικό του στρατό.
Δεν τροποποιούνταν το καθεστώς των βρετανικών βάσεων και δημιουργούνταν ουσιαστικά ένα τρίτο ξεχωριστό κράτος στην Κύπρο, το αγγλικό το οποίο θα αποκτουσε τη διάσταση νομίμου κράτους - γι’ αυτό ορισμένοι σωστά μιλούν για τριχοτόμηση και όχι διχοτόμηση. Με βάση το νέο σύνταγμα, τα δύο συστατικά κράτη θα αποδέχονταν ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αμφισβητήσουν το καθεστώς των αγγλικών βάσεων. Μάλιστα, οι βάσεις θα αποκτούσαν κυριαρχικά δικαιώματα στον εναέριο χώρο, στη θάλασσα και στην υφαλοκρηπίδα, τα όρια της οποίας μάλιστα θα καθόριζαν οι ίδιοι οι Άγγλοι!
Επιστρεφόταν ένα μικρό μέρος των κατεχόμενων εδαφών. Το τουρκοκυπριακό κράτος θα κάλυπτε το 30% τους εδάφους του νησιού (τα κατεχόμενα καλύπτουν το 37%). Ουσιαστικά παρέμεναν όλοι οι έποικοι.Θα επέστρεφε σταδιακά ένας αριθμός προσφύγων χωρίς όμως να είχε πολιτικά δικαιώματα. Το κόστος των αποζημιώσεων δεν θα επιβάρυνε τον εισβολέα, αλλά κατά το μεγαλύτερο μέρος θα καλυπτόταν από τους ελληνοκύπριους.Θα σταματούσαν οι προσφυγές στο ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και δεν επιδικάζονταν όσες έχουν ήδη γίνει.Ελευθερία εγκατάστασης δεν υπήρχε στο σχέδιο αλλα πάρα πολλοί αντιδημοκρατικοί περιορισμοί.

Δυστυχώς για τους υμνητές αυτού του εκτρώματος το Σχέδιο Ανάν δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Ο κυπριακός λαός αρνήθηκε να γίνει η Κύπρος προτεκτοράτο, αρνήθηκε να νομιμοποιήσει τη διχοτόμηση, για την οποία έχουν αγωνιστεί πολλές δεκαετίες τώρα οι ισχυροί του κόσμου. Αρνήθηκε να ξεχάσει τις βαρβαρότητες του Αττίλα, να ξεχάσει τους πρόσφυγες, τους αγνοούμενους, τους νεκρούς του.

Είναι τυχερή η Κύπρος που είχε ηγέτη τον Τάσσο Παπαδόπουλο ο οποίος αποκρούοντας τις πιέσεις των Αγγλοαμερικάνων τόνιζε πως το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, ζητώντας την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το Νησί.Συγκεκριμένα είχε δηλώσει: «Η άποψή μας είναι ότι η ουσία του κυπριακού προβλήματος, που οι άνθρωποι φαίνεται να ξεχνούν, είναι η εισβολή και κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία. Μιλούμε για ένα σημαντικό βήμα που πρέπει να κάμει η Τουρκία. Πρέπει να τερματίσει την κατοχή της χώρας μας, να αποσύρει τα στρατεύματά της».
Το διάγγελμα του Τάσσου Παπαδόπουλου μίλησε στην καρδιά, αλλά κυρίως - και πάνω απ' όλα - στο μυαλό των Ελληνοκυπρίων.To «όχι» του Τάσσου Παπαδόπουλου στηρίχτηκε σε τρεις προφανείς, αν διαβάσει κανείς το «σχέδιο Ανάν», διαπιστώσεις.Η προτεινόμενη «λύση»: Κατέλυε άμεσα την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ το νέο κράτος για να συσταθεί εξαρτόταν από την καλή θέληση της Τουρκίας.
Προσέφερε στους Τουρκοκύπριους άμεσα τα «ευεργετήματα» της λύσης, την ίδια στιγμή που οι Ελληνοκύπριοι θα έπρεπε να περιμένουν από τρία μέχρι δέκα εννιά χρόνια.
Προέβλεπε ότι το κόστος της λύσης θα καταβαλλόταv κατά 90% από τους Ελληνοκύπριους, γεγονός που καθιστούσε αμφίβολη τη βιωσιμότητα του νέου κράτους και υπονόμευε την ανθηρή οικονομία της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Το «σχέδιο Ανάν» δεν ήταν αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και ελεύθερης βούλησης αλλά εκβιασμών. «Δε συμμερίζομαι, είπε, τις υπερβολές και τους εκβιασμούς που οι υποστηρικτές του σχεδίου προβάλλουν στο λαό», προσθέτοντας: «Πρέπει να 'μαστε έντιμοι και ειλικρινείς έναντι του λαού». Σχετικά με τη δική του στάση ήταν αποφασιστικός. «Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δε θα παραδώσω "Κοινότητα" χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα. Και όλα αυτά έναντι κενών, παραπλανητικών, δήθεν, προσδοκιών. Εναντι της ανεδαφικής ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της». Και εκτίμησε το «σχέδιο Ανάν» ως εξής: «Με άλλα λόγια, το σχέδιο Ανάν δεν καταλύει την de facto διχοτόμηση, αλλά, αντίθετα, τη νομιμοποιεί και την εμβαθύνει». Καλούμαστε, είπε, να καταλύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, γιατί κατάρρευση του νέου ομοσπονδιακού κράτους που θα προκύψει θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στη διχοτόμηση.

Ο Κυπριακός λαός τον άκουσε και είπε το μεγάλο ΟΧΙ!

Εκμετάλλευση ανηλίκων στην Ελλάδα-ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ;

Posted: 20 Απριλίου 2009 by ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ in
0


Την Μεγάλη Τετάρτη περνώντας απο την διασταύρωση Σαλαμίνος-Λαμπράκη στο Κερατσίνι είδα ένα κοριτσάκι να ζητιανεύει στα φανάρια ήταν δεν ήταν 7 χρονών.
Το ίδιο βράδυ σε καφετέρια στο Πέραμα ήρθε ένα κοριτσάκι ακόμα μικρότερης ηλικίας το οποίο πωλουσε λουλούδια στους θαμώνες του μαγαζιού 11 η ωρα όταν τα άλλα παιδάκια της ηλικίας της κοιμούνται σε ασφαλή μερη.
Δυστυχώς όλοι μας έχουμε ζήσει τέτοια περιστατικά και έχουμε αναρωτηθεί αν μπορούμε να κάνουμε κατι για αυτήν την εκμετάλλευση ανηλίκων παιδιών.
Δεν άντεξα και πηγα στο Α.Τ. Περάματος αναφέροντας τα περιστατικά.Εκείνοι μου είπαν πως θα έστελναν κάποιο περιπολικό για να δούν τι συμβαίνει.Βέβαια την επόμενη μέρα πάλι ειδα στα φανάρια εναν έγχρωμο συμπολίτη μας να δίνει οδηγίες σε ενα πολυ μικρό κοριτσάκι που έμοιαζε με αλβανάκι ενω και στις καφετέριες ξανα ξεχύθηκαν μικρά παιδάκια ζητιανεύοντας αργά το βράδυ.
Ποιος κερδίζει απο την εκμετάλλευση αυτών των παιδιών και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;
Ψάχνοντας στο διαδύκτιο βρήκα μια έκθεση του ΟΗΕ το 2006 η οποία αναφέρει τα εξής:

Στο 24σέλιδο πόρισμά του ο αξιωματούχος του ΟΗΕ επισημαίνει ότι οι σωματέμποροι εκμεταλλεύονται στην Ελλάδα περίπου 5.800 ανηλίκους -οι περισσότεροι αλβανικής καταγωγής και Ρομ- ενώ τα δίκτυα τα οποία τους εκμεταλλεύονται λειτουργούν με την υποστήριξη και τη συμμετοχή ακόμη και αστυνομικών.

Από τα στοιχεία που παρέδωσαν στον κ. Πετί τα υπουργεία Δημόσιας Τάξης, Δικαιοσύνης και Υγείας, προκύπτει πως τα παιδιά αυτά δουλεύουν στους δρόμους περίπου 12 ώρες την ημέρα, πουλώντας μικροαντικείμενα κάτω από τον φόβο, τις απειλές και την επιτήρηση των διακινητών τους, ενώ κάποια χρησιμοποιούνται και σαν «βαποράκια».

Στην έκθεση επισημαίνεται, επίσης, ότι τα παιδιά που έχουν προωθηθεί στην πορνεία ξεπερνούν τα 1.600, ενώ περισσότερα από 200 έχουν καταλήξει στην «παιδοφιλική αγορά».

Είμαι σίγουρος πως το 2009 τα πράγματα έχουν χειροτερεύσει πάρα πολυ καθώς οι μετανάστες πολλαπλασιάζονται και η Ελληνική πολιτεία δεν μπορεί να κάνει τίποτα ώστε να ενταχθούν σε αυτήν.Εκείνοι χρησιμόποιουν τα παιδιά τους ή άλλα παιδιά απόρων οικογενειών για να βγάλουν χρήματα και πολλές φορές τα κακοποιούν σεξουαλικά,τα κάνουν "βαποράκια" και τα βάζουν να εργάζονται πάνω απο 12 ώρες την ημέρα.Πραγματική δουλεία...
Η παιδική ηλικία η οποία ειναι συνώνυμη με την ανεμελιά και με τα μαθητικά χρόνια για κάποια παιδιά στην χώρα μας σημαίνει την σκληρή εργασία κάτω απο απάνθρωπες συνθήκες.
Ας μην θεωρούμε φυσιολόγικη την εικόνα των μικρών παιδιών τα οποία ζητιανεύουν καθημερινά στις πλατείες, στα φανάρια τη μέρα και στις καφετέριες το βράδυ.

Να μήν δείχνουμε ανοχή στην εκμετάλλευση μικρών παιδιών τα οποία δεν έχουν επιλέξει αυτόν τον τρόπο ζωής αλλά τους έχει επιβληθεί απο τους σύγχρονους δουλέμπορους.

Κανένα ΕΥΡΩ στα παιδάκια που ζητιανεύουν καθώς ετσι επιδοτούμε την παιδική εργασία.Τα παιδάκια χρειάζονται χάδια και αγάπη οχι τα ευρώ που πάνε στον δουλέμπορο πατέρα ή προστάτη.

Προτείνω να δίνουμε φαγητό σε αυτά τα παιδιά αν και μου έχει τύχει να μην δεχθούν με τίποτα κάποια παιδάκια τροφή προφανώς ύστερα απο εντολές του ψευτοπατέρα...

Άν κάποιος ξέρει κάποιον οργανισμό που μπορεί να επέμβει άμεσα (η αστυνομία δυστυχώς δεν βοηθάει) ας το γράψει καθώς δεν γνωρίζω αν υπάρχει σωτηρία γι αυτά τα παιδάκια.Ζούν όπως διαβάζω σε ρεπορτάζ δημοσιογράφων σε παμπάλαια σπίτια, μέσα σε σκουπίδια, αποφάγια, ράκη, χωρίς τουαλέτα και φως, σε μέρη, όπου κυριαρχεί η δυσοσμία ούρων και κοπράνων.

Κόκκινη Προβιά: Το παραστρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα

Posted: 10 Απριλίου 2009 by ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ in
0

Η Ελλάδα μπήκε επίσημα στο ΝΑΤΟ το 1952, λίγα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου και την οριστικοποίηση της «συμμαχίας» της με τις δυνάμεις της Δύσης. Με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τη δημιουργία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, διαβάστε ένα αφιέρωμα για την «Κόκκινη Προβιά», ίσως την πιο παλιά παραστρατιωτική οργάνωση του ΝΑΤΟ σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η επιρροή του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα ξεκίνησε πριν ακόμα τη δημιουργία της ίδιας της Ευρωατλαντικής Συμμαχίας, δηλαδή από το 1944, αμέσως μετά την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, βλέποντας τις δυνάμεις του ΕΑΜ να αποκτούν επικίνδυνα μεγάλη υποστήριξη από τον κόσμο και σε μία προσπάθεια να αποτρέψει τη νίκη των αριστερών στις εκλογές, διέταξε να ιδρυθεί ένας ακροδεξιός μυστικός στρατός στη χώρα. Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Πίτερ Μέρτο, ο μυστικός στρατός ήταν μία «νέα μονάδα του ελληνικού στρατού, που έγινε γνωστή με πολλά ονόματα, όπως Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, Ελληνική Δύναμη Καταδρομών ή ΛΟΚ», στην οποία αποκλείονταν «σχεδόν όλοι όσοι είχαν από μετριοπαθείς συντηρητικές έως ακροαριστερές πεποιθήσεις. Υπό την εποπτεία του βρετανικού στρατού και με τις ρητές εντολές του Τσόρτσιλ, η μονάδα γέμισε με βασιλικούς και φασίστες». Πρώτος διοικητής των νεοσύστατων Ελληνικών Δυνάμεων Καταδρομών ήταν ο στρατάρχης και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξανδρος Παπάγος. Στις 3 Δεκεμβρίου του ’44, μόλις έξι εβδομάδες μετά την εκδίωξη των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, διοργανώθηκε μία μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας εξαιτίας της άρνησης της Βρετανίας να αφοπλιστούν οι βρετανόφιλες Ελληνικές Δυνάμεις Καταδρομών. Οι διοργανωτές είχαν δηλώσει ότι η διαδήλωση θα ακολουθηθεί από γενική απεργία, όμως θα ήταν απόλυτα ειρηνική. Ομάδες ενόπλων, αστυνομικών και Βρετανών στρατιωτών, ακροβολισμένοι στις στέγες κτιρίων στο κέντρο της πρωτεύουσας, άρχισαν να πυροβολούν το πλήθος απροειδοποίητα. Πιθανολογείται ότι ανάμεσα στους ένοπλους υπήρχαν μέλη των ΕΔΚ, κάτι το οποίο, μέχρι και σήμερα, δεν έχει επίσημα εξεταστεί. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησε άτυπα ο εμφύλιος πόλεμος. Μέχρι και το τέλος του εμφυλίου, το 1949, ο μυστικός αντικομουνιστικός στρατός των ΕΔΚ ήταν πλήρως εξοπλισμένος από τις αμερικανικές δυνάμεις. Η Ελλάδα προσχώρησε στο ΝΑΤΟ το 1952, όντας ένας πολύ έμπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ και πλήρως ενταγμένη στο νατοϊκό σύστημα. Η CIA μαζί με το στρατό και την κυβέρνηση της Ελλάδας είχαν στενή συνεργασία στον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των ΕΔΚ, κάτι που έγινε γνωστό στην ελληνική κοινή γνώμη μόλις το 1990, με τη δημοσιοποίηση μυστικών εγγράφων της εποχής. Μεταξύ άλλων, υπήρχε ένα έγγραφο σχετικά με τις ΕΔΚ, με την ημερομηνία 25 Μαρτίου 1955 και τις υπογραφές του Αμερικανού στρατηγού Τράσκοτ της CIA, του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Κων/νου Δόβα και του πρωθυπουργού Α. Παπάγου. Οι τρεις αυτές πλευρές επανεπιβεβαίωσαν τη συμφωνία για το μυστικό στρατό στις 3 Μαΐου του 1960. Οι ΕΔΚ δεν ήταν ο μόνος μυστικός στρατός στην Ευρώπη. Αντιθέτως, από τη δεκαετία του ‘50 λειτουργούσε στο πλαίσιο του Stay Behind, ενός πανευρωπαϊκού δικτύου που διοργανώθηκε από το ΝΑΤΟ και τη CIA με το σκεπτικό ότι θα λειτουργούσε σαν δύναμη οπισθοφυλακής σε περίπτωση σοβιετικής εισβολής στην Ευρώπη. Οι ΕΔΚ έγιναν ευρύτερα γνωστές ως Κόκκινη Προβιά και δεδομένου ότι είχαν ιδρυθεί από τους Βρετανούς ήδη από τη δεκαετία του ’40, πιθανόν να είναι και ο πιο παλιός μυστικός στρατός του Stay Behind από όσους έδρασαν στην Ευρώπη κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, η CIA και η παραπολιτική Κόκκινη Προβιά του ΝΑΤΟ είχαν υπό τον άμεσο έλεγχό τους την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, επεμβαίνοντας όποτε υπήρχε ανάγκη ακόμα και στην εκλογική διαδικασία. Τον Ιούλιο του ’65, ο βασιλιάς Κων/νος, σε συνεργασία με αξιωματικούς του στρατού και της CIA, εκδίωξε τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, κάνοντας χρήση του βασιλικού προνομίου του. Παράλληλα, η Κόκκινη Προβιά, υπό την καθοδήγηση του αξιωματικού της ΚΥΠ Κων/νου Πλεύρη, αποδύθηκε σε κρυφό αγώνα για τη χειραγώγηση του πολιτικού κλίματος, με την υποστήριξη της Ουάσιγκτον και του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον. Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 ήρθε σαν φυσική κατάληξη δύο δεκαετιών αστάθειας και ξεκίνησε από τις ΕΔΚ, οι οποίες εφάρμοσαν το Σχέδιο Προμηθέας (Prometheus Plan), ένα σχέδιο που είχε καταρτίσει το ΝΑΤΟ σε περίπτωση κομουνιστικής ανταρσίας. Οι ΕΔΚ ήταν αυτές που τα μεσάνυχτα της 20ης προς 21η Απριλίου πήραν στα χέρια τους το υπουργείο Άμυνας. Οι αποκαλύψεις για την Κόκκινη Προβιά ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τη δεκαετία του ’90. Στις 30 Οκτωβρίου του 1990, ο Ανδρέας Παπανδρεόυ δήλωσε στην εφημερίδα Τα Νέα ότι το 1984, όντας πρωθυπουργός, ανακάλυψε ένα νατοϊκό στρατό στην Ελλάδα και διέταξε τη διάλυσή του. Ο πρώην υπουργός Άμυνας Νίκος Κουρής επιβεβαίωσε ότι ο μυστικός στρατός ήταν ενεργός καθ’ όλη της διάρκεια του Ψυχού Πολέμου. Τη δεκαετία του ’90 υπήρχαν έντονες εκκλήσεις από την αντιπολίτευση για τη διενέργεια κοινοβουλευτικής έρευνας για το μυστικό στρατό, αλλά απορρίφθηκαν από την τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Ο υπουργός Άμυνας, Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει ενώπιον της Βουλής ότι οι πληροφορίες που έδωσε ο Παπανδρέου ήταν ορθές και ότι πράγματι η CIA και οι ντόπιοι κομάντος είχαν στήσει ένα μυστικό δίκτυο, μία επιχείρηση με το κωδικό όνομα Προβιά, το οποίο, όπως υποστήριξε «διαλύθηκε το 1988». Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης της εποχής, Γιάννης Βασιλειάδης, δήλωνε ότι η αστυνομία δεν επρόκειτο να ερευνήσει την υπόθεση και τόνιζε ότι ο στρατός λειτουργούσε σαν δύναμη οπισθοφυλακής και όχι σαν εργαλείο εσωτερικού ελέγχου. Οι πιέσεις της αντιπολίτευσης για διενέργεια της υπόθεσης συνεχίζονταν. Ο Ι. Βαρβιτσιώτης αρνούνταν την ανάγκη κοινοβουλευτικής έρευνας, καθώς, όπως δήλωνε, θα φρόντιζε για την υπόθεση ο ίδιος προσωπικά, με διαδικασίες εντός του υπουργείου του. Ο υπουργός εμπιστεύτηκε την έρευνα σε έναν στρατηγό, ο οποίος παλαιότερα είχε υπηρετήσει στο ΝΑΤΟ. Το άρθρο βασίζεται σε πληροφορίες από το βιβλίο Οι μυστικοί στρατοί του ΝΑΤΟ: Η επιχείρηση Gladio και η τρομοκρατία στη Δυτική Ευρώπη, του Ελβετού ιστορικού Ντανιέλε Γκάνσερ .